25. mei 2026
Plots zie ik in de tuin hoe hoog in de boom een roofvogel een jonge ekster uit zijn nest haalt. Er schiet door me heen wat een vriend gisteren over eksters zei, dat eksters niet goed zijn voor kleine tuinvogels. In de tuin gaat het ondertussen snel; de roof ziet er gewelddadig uit. Ik sla mijn hand voor mijn mond. De jager, een buizerd die zijn prooi tussen zijn poten houdt, gaat ervandoor naar de bomen even verderop. De ouders van het jong vliegen er met grote snelheid achteraan, en met hen...
08. mei 2026
Ik wil met jou de liefde vieren maar weet niet goed hoe dat moet jou aanraken zacht en langzaam Vind jij dat ook goed? Ik ben misschien dan wat ouder van de liefde begrijp ik niet veel die klik waar we over spraken dat vuur en vlam je heelt Hebben wij elkaar eerder gekend? je woorden, hoe je naar me keek verlegen ben ik weggerend mijn knieën slap en week Is liefde een verslaving? Ik weet niet hoe ik dat zeggen moet Wil jij het voortouw nemen vertel me hoe jij dat als monnik doet Ik honger naar...
03. mei 2026
Mijn excuses voor het ongemak dat je nu in dit kooitje zit. Ik zie dat je eruit wilt. Ik wil je ook wel redden, zoals ik met andere insecten doe, maar jij mag hier niet zijn. Je bent een bedreiging voor de honingbij, dus ik mag je niet bevrijden, zoals je ziet. Het is hier dat ik van mijn natuur ben afgesneden. Het spijt me dat wij mensen zo zijn afgegleden. Jij kwam hier, net als ik, ook maar toevallig terecht. Daar hebben jij en ik niet om gevraagd. Je probeert er het beste van te maken, maar...
29. april 2026
Ergens in mijn onderbewuste leeft het gevoel dat ik op een dag niet meer weet wat ik moet doen. Dat ik hulpeloos ben, dat er niemand is die kan helpen en dat ik alleen sterf op een plek waar ik pas jaren later gevonden word. Het is me in een vorig leven overkomen, denk ik. En trauma’s willen we niet nog eens meemaken — die gaan we doorgaans uit de weg. Het litteken is daar eenvoudigweg te pijnlijk voor. Ik zeg ook maar wat, natuurlijk. Maar hoe die angst me afgelopen dagen stiekem plaagde,...
26. april 2026
Al geruime tijd rijd ik nu door het groen in de bergen. Er is niet veel verkeer. Ik voel me hier zo thuis, alsof ik in het paradijs ben. Als ik een bocht om ben, zie ik in de verte zo tegen de heuvels een middeleeuws stadje. Met een hoge muur en kerkje. Niet te missen. Ik rijd er op aan. Dat vind ik ook zo mooi aan dit landschap; het ene moment weet je zeker dat je alleen op de wereld bent, terwijl je als je de bocht om bent je zomaar midden in de relatieve drukte kan staan; bezette...
08. april 2026
76 jaar. Ze had wel gitaar willen leren spelen, maar ze had geen aanleg voor blokfluit. Muziek maken zou niks worden. De gaatjes begreep ze niet. Noten lezen werd ook niks. Begin er maar niet aan. Zo ging dat toen. Maar het kriebelt nog. Nog niet zo lang geleden heeft ze een documentaire gekeken over hoe je gitaren bouwt. 'Echt mooi! Gitaar is het mooiste instrument dat er is.' zegt ze. Ik geef mijn gitaar in haar hand. Ken je het beeld van een moeder dat voor het eerst haar kind tegen haar aan...
28. maart 2026
Iedere keer als ik jaloers ben op waar zij staat, dan moet ik terug naar het pad waarover mijn leven gaat. Hoe ik in 2024, op mijn 48e, voor het eerst solo stond te spelen op een marktje zonder publiek. Hoe ik dacht dit wil ik, ook al is er niemand die het hoort of ziet. Soms komt de jaloezie om de bocht, en hoor ik een stemmetje dat zegt 'zij moet weg, dan ben jij groot.' Waarom dat stemmetje mij uitzocht? Want als je iemand het licht niet gunt of die ander juist wilt zijn, dan wordt je als...
22. maart 2026
Moet je in God geloven om in de kerk te kunnen meezingen met de liederen? Die vraag kreeg ik onlangs. Ik antwoordde: ‘Nee, dat hoeft niet.’ zonder uitleg. Nu mag je van een theoloog wel een uitleg verwachten, dus daar komt ie. Godsdienst behoort tot het terrein van de kunsten; theologie is niet voor niets ondergebracht onder de geesteswetenschappen. Het is dus geen wetenschap die gaat over aannames op basis van toetsing van kaders en randvoorwaarden. Anders gezegd: we weten niet of er een...
08. maart 2026
Ik kan het nog steeds niet geloven. Vooraan zat ik, midden voor, eerste rij. Chris Thile Muziekgebouw, grote zaal. Ik weet niet welk universum het was, maar er was meer schoonheid dan mijn hart aan kon. Hij speelde met name Bach. De tranen kwamen vanzelf. Na afloop liep de zaal leeg. Ik stond op en bleef zweven, om dromerig naar mijn auto te lopen. Ik kon niet geloven dat ik dit mee had gemaakt. Waah! Er schoot door me heen hoe ik als 12 jarig meisje ooit hetzelfde moet hebben gevoeld, toen...
01. maart 2026
Waar ben je, groot verhaal, waar ik me aan kan laven Niet zoals de mensen met kennis, niet zoals zij die geloven in een god Vertel me: wat betekent het om mens te zijn en wat is het leven? Waar kan ik je vinden, groot verhaal, waar heb je je verstopt? Zit je in de boeken of hang je in het Rijks aan de muur? Of moet ik daarvoor het bos in, verstop jij je in de natuur? Moet ik terug naar de Grieken of was je hier recent? Lig je onder mijn bed? Groot verhaal, waar ben je gebleven? Zeg me hoe ik...