Iedere keer als ik jaloers ben op waar zij staat, dan moet ik terug naar het pad waarover mijn leven gaat. Hoe ik in 2024, op mijn 48e, voor het eerst solo stond te spelen op een marktje zonder publiek. Hoe ik dacht dit wil ik, ook al is er niemand die het hoort of ziet.
Soms komt de jaloezie om de bocht, en hoor ik een stemmetje dat zegt 'zij moet weg, dan ben jij groot.' Waarom dat stemmetje mij uitzocht? Want als je iemand het licht niet gunt of die ander juist wilt zijn, dan wordt je als mens beestachtig klein.
Dus hier ben je dan later aangekomen, maar kijk eens achterom, je leeft nog steeds je mooie dromen. Groot. Ik denk ik zeg het even, zodat je het zelf ook ziet. Laat je daarom inspireren, blijf spelen en je dromen leven. Er ligt nog veel moois voor je in het verschiet.