27. januari 2026

Sommige teksten blijven bij me hangen. Je voelt ze pas als je erbij stilstaat. Vasalis’ Eb is zo’n gedicht. Eb Ik trek mij terug en wacht. Dit is de tijd die niet verloren gaat: iedre minuut zet zich in toekomst om. Ik ben een oceaan van wachten, waterdun omhuld door ’t ogenblik. Zuigende eb van het gemoed, dat de minuten trekt en dat de vloed diep in zijn duisternis bereidt. Er is geen tijd. Of is er niets dan tijd? Het water trekt zich terug, het strand wordt kaal, alles lijkt minder....

25. januari 2026

Gister was ik bij de theatervoorstelling Perfect Girl. Het stuk gaat over een jonge vrouw, een influencer, en een lifecoach. Het stuk ontrafelt en confronteert. De vrouw en de coach blijken beiden gevangen in de tijdgeest. De tijdgeest die van elk leven een uniek en betekenisvolle gebeurtenis wil maken. We moeten slagen, de onsterfelijkheid moet in het nu plaatsvinden. Van sensatie naar sensatie dus. De lat ligt hoog. Mislukkingen worden weg ge-edit. Ik werd er stil van. Wat me opviel is dat...

18. januari 2026

Ik heb alles vastgelegd. Mijn hele leven is gefilmd. Alle hoekjes die ik heb gezien. Iedereen met wie ik gelachen heb, staat er op. De mensheid heeft mijn legendarische tijd op aarde nu bekeken. Nu ben ik vertrokken. Gister ging ik in vrede heen. Huil overmatig, kijk naar mijn rouwtips, dan kom je er zo overheen. Eindelijk hoef ik niets meer te delen van de tijd dat ik op aarde was. Geen strategie meer te volgen om de aandacht vast te houden, hoe blij, boos of verontwaardigd ik ook was. Jullie...

17. januari 2026

God is voor mij te moeilijk Jezus snap ik ook al niet Ik geloof in scheppingskracht daar waar de zon ontspruit de late nacht geschiedt Laat me zijn waar het worden woont Laat me ademen in zuchten Laat me zwemmen in stromen Laat me dansen in licht Laat me bij de kiem van leven Laat me vliegen met m'n ogen dicht

31. december 2025

'Ik zie het nog voor me,’ zegt ze zacht. ‘De manier waarop hij me aankeek, daar de eerste keer in die hottub.’ Ik zit bij haar op mijn werk. Ze is een oudere vrouw, ze loopt in de tachtig, is soms wat in de war, maar haar herinneringen zijn scherp en levend. Ze zal deze niet vergeten. De energie tussen hen, de liefde, het vuur, alles was intens. Hij was misschien wel de beste minnaar die ze ooit heeft gehad, zegt ze zonder opsmuk. 'Hij wilde weten wat ik fijn vond, hield rekening met me,...

25. december 2025

Wat ik zo mooi vind aan het plaatje op het kommetje voor me, is dat het verzonnen is. Een eendje dat een knuffel krijgt van een kabouter. Rien Poortvliet moet dat ooit bedacht hebben. Net zoals iemand ooit bedacht dat een kommetje handig is om pap uit te eten. En als ik daar langer bij stilsta, besef ik hoeveel er verzonnen is. Niet alleen grote dingen als telefoons, stoomlocomotieven, bruggen of boten, maar ook verhalen, muziek en schilderijen. Er is duizenden jaren zoveel verzonnen. Zelfs de...

03. december 2025

Jos is gisteren gestorven. Op mijn werk zullen we nieuwe collega's morgen bij de koffie zeggen dat hij een fijne collega was, iemand met humor en een fijne losse houding. Jos wist precies naar wie hij moest lachen en welke toon hij moest aanslaan om sympathiek over te komen. Hij pakte elke nieuwe collega in, wie langer met hem werkte doorzag echter zijn sluwe manier van doen. Jos had een vast patroon om de controle te hebben en te houden. Meestal door in terloopse opmerkingen die net genoeg...

30. november 2025

Ik ben zo authentiek en echt, daar word je wel eens bang van, zo eerlijk en oprecht, ik doe heus nooit een vlieg kwaad, het is alleen mezelf dat ik soms in de weg zit of haat Dus nu had ik bedacht, dat ik kastelen ga bakken van zand en lucht, en daar in wonen. Ik bouw een stad waar iedereen welkom is, kijk dan hoeft ook niemand meer op de vlucht Dan ben ik koningin en regeer ik over het land dan worden er geen vrouwen meer verbrand dan zal ik ook even zeggen dat iedereen moet stoppen met gemeen...