De stilte van verloren
is op het hart gaan staan
gehoopt op samen
dat niet voorbij zou gaan
Teruggeworpen op het zelf
de brokstukken om me heen
ergens daartussen jou verloren
wat drukt mijn keel bijeen
Scherven snijden in de nachten zonder slaap
De koelkast leeg, de moed onopgeraapt
Doormidden geklieft
Het gaat tekeer
Weggeslagen onder mij de grond
Waar vind ik mezelf ooit weer
(voor een vriend)