Het alleen zijn is me wat
Sommigen hebben altijd vrienden om zich heen, gezellig in de stad
Dan zit ik met mijn boeken van zielen die allang niet meer hier zijn, en vraag ik me af wat is dat voor een lot en waarom doet het soms zo'n pijn
Die pijn van alleen, al is er iemand die op me wacht en van me houdt, wat is dit voor een basis van waaruit ik steeds vertrek, hebben anderen dit ook, of ben ik gek?
Kijk, er zijn genoeg mensen dat is het niet, maar wat mij boeit dat vind ik hier nu even niet, behalve dan dat wat ik hoor, voel en zie
De bloemen en de bomen, de rivier en de wind in mijn zucht. De stilte is. Wat is dat wat tussen de noten klinkt. Wat hoor ik hier?
Hoezo ben ik alleen, hoor ik dan niet het mysterie van leven om me heen? Dus hup weer mooie tonen maken, en daartussen de rivier, laat mij hier maar alleen spelen, ik ben zo graag hier